gedicht van de maand

                                                                   

In grassprietjes zendt het leven

zijn stille lofzang op

naar het nameloze licht

   

                                Rabindranath Tagore

Herfsttuinenmarathon van 'Het Tuinpad Op'

De bomen zijn nog groen en er is nog volop bloei, maar de lijsterbessen worden al wat kaal. De bessen van vlier en gelderse roos zijn rijp, de lucht en het licht zijn anders; het wordt echt al wat herfstig!

Zaterdag 6 oktober stellen wij voor de laatste keer dit jaar onze tuin open. We doen dan mee aan de herfsttuinenmarathon van 'Het Tuinpad Op'. De tuinen die meedoen kunt u vinden op http://hettuinpadop.nl/event/herfsttuinenmarathon/

Vazen en tuinboeketten

Het tuinseizoen is al weer ver gevorderd, er komt van lieverlee weer tijd voor andere dingen. Deze maand ga ik weer beginnen met boetseren. Vorig seizoen heb ik veel vazen gemaakt, die ik o.a. gebruik voor mijn tuinboeketjes.

 Er is ook een aantal vazen te koop in onze 'pipowagen'.

Heleniums

Heleniums zijn bijzonder fotogeniek.

Ook deze maand heb ik weer even een bezoekje gebracht aan kwekerij Jacobs in Vriescheloo, die zo'n schitterende collectie heeft van deze prachtbloem. De kwekerij is op dit moment een bezoek meer dan waard. Komende weken gaan ook de asters bloeien, en de vele grassen.

Deze foto's zijn van enkele heleniums uit onze eigen tuin.

Rudbeckia Hirta in avondlicht

In ons nieuwe kasje heb ik dit voorjaar Rudbeckia Hirta (eenjarige zonnehoed) gezaaid. Ze staan nu al enige weken te bloeien met bloemen in kleurvariaties van rood, geel en bruin. De avondzon doet ze mooi oplichten.

gedicht van de maand

 


Aan een boom (fragment)

Ik ben vanavond in de tuin gegaan.
De bloemen waren alle wit, de maan
had haar ontroerd. Ik heb een boom omhelsd.
Hij was niet groot, zijn bast was hard,
maar 'k voelde duidelijk het kloppen van een hart;
ik denk dat het alleen het mijne was.
Ik stond in het onzichtbare, natte en zware gras
en voelde me in 't paradijs gedreven.
Wie kan daar leven?

                                                            M.Vasalis

Gerst en witte kaardebol

Onze tuin grenst aan de achterzijde aan het land van een boomkweker. Af en toe wordt de teelt van bomen/hagen voor een seizoen afgewisseld met een graangewas. Daar zijn we altijd erg blij mee, omdat het zo'n prachtig gezicht is, vooral wanneer het  licht een gouden gloed geeft aan het golvende graan.

Op de voorgrond groeit de kaardebol, Dipsacus laciniatus.  Deze bloeit niet lila, zoals de 'gewone' kaardebol, maar wit.

Mooie combinatie

Als ik zo de foto´s van de afgelopen weken eens bekijk, lijkt het wel of er bijna alleen maar blauw/paars/roze tinten in de tuin zijn. Er is meer, geel en oranje zijn ook te vinden, kleuren waar je vrolijk van wordt. Dit is een geslaagde combinatie, goudsbloemen met oost-indische kers, vooral ook door het bonte blad.

Monarda

Monarda's willen nog wel eens verdwijnen uit de tuin, onze kleigrond is waarschijnlijk 's winters te nat en daar houden ze niet van. Eén van de uitzonderingen is deze rode, die het erg goed doet en trouw terug komt.

Breiweer

Door het slechte weer van de afgelopen weken heb ik veel tijd gehad om te breien. Dat kwam goed uit, want tijdens de Tuin&Kunsttiendaagse was de voorraad sjaals aardig uitgedund. Er zijn nu weer verschillende nieuwe sjaals verkrijgbaar.  https://dehoutstek.myonline.store

Galega hartlandii 'Lady Wilson'

Een mooie plant in onze tuin, die veel tuinbezoekers niet kennen, is de Galega.
Ik kocht haar ooit bij kwekerij Stam in Ochten, zeker vijftien jaar geleden. De kwekerij bestaat helaas al een aantal jaren niet meer. Maar hun catalogus, 'Planten voor een sfeervolle tuin', kijk ik nog regelmatig in. De Galega  is mee verhuisd naar Blijham en doet het hier goed. Het is wel een plant voor een beschutte plaats; en dan nog verlangt ze een steuntje. Ik steun haar met rijshout, snoeisel van de vlinderstruiken, en dat gaat redelijk. Wind en regen zorgen toch nog vaak voor geknakte bloemstengels. Maar als je die afknipt, en ook de uitgebloeide stengels, maakt ze weer volop nieuwe scheuten met bloemen.

Met een beetje geluk zorgt ze ook nog voor nageslacht, in de vorm van zaailingen. Daarvan zijn sommige wit, ook leuk!

gedicht van de maand

Mijn tuin is te gevaarlijk en ik kan 
niemand raden er te gaan, vooral niet vrouw met man.
Ik zie de kindertjes, die nog niet zijn gekomen
er al in het ruisen van de bomen
en ruik hun haartjes en hun neusjes in de luster
der trosjes van een bloeiende liguster.
De merel zelfs, nog op het graspad, fluit
zo dadelijk in een boom: blijf er uit! blijf er uit!

                                                            Pierre Kemp