gedicht van de maand

Februari (fragment)

.....
Deze maand is gekrompen van de kou.
Niemand kan zien dat achter
de samengevrozen dagen een lauw
waas golft, gauw wordt het zachter.
.....

Leo Vroman

sneeuwmutsen

De sneeuwklokjes zijn weer verdwenen;
alles in de tuin draagt opnieuw
een muts van sneeuw.

Hoera, de eerste sneeuwklokjes komen boven de grond!

grote bonte specht

Behalve het kijken naar de vogels is er in de tuin nog niet veel te beleven. Wat een wintertje!
Een week geleden heb ik onder de voedertafel een bakje pindakaas gezet, en dit weekend zag ik voor het eerst de bonte specht ervan eten. Hij was heel snel weer verdwenen, ik kon nog net een foto maken. Hopelijk krijg ik hem nog een keer wat scherper in beeld!

voorproefje

Het is ijzig koud, de grond is stijf bevroren. Ik verlang naar voorjaarsbolletjes, maar zelfs van de sneeuwklokjes is nog geen sprietje groen te zien.
Daarom ben ik ze maar gaan schilderen.

gedicht van de maand

Een witte ochtend...

Een witte ochtend, eerste dooi
de lucht wit-grijs, egaal gespreid
en aan de lange horizon
welt nu een witte zon.

Geen wind, beweging of geluid.
Er botten waterdruppels uit:
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.

Een hartstochtloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een adempauze van de tijd,
dichtbij, een pasgeboren kind
zich stil, volmaakt en ademend bevindt

M.Vasalis

hongerige vogels

Door de kou en de sneeuw is het de hele dag een drukke bedoening bij de voederplaats. De struiken met rozenbottels en bessen zijn zo goed als kaal en zelfs de Gelderse Roos, die andere jaren tot in de zomer zijn bessen van het vorige jaar niet kwijtraakt - vogels schijnen ze niet bijster lekker te vinden - is nu al helemaal leeg gegeten. De fazant is nu een dagelijkse bezoeker en waagt zich nu zelfs òp de voedertafel.

Sneeuw, sneeuw, sneeuw...

De afgelopen week heb ik steeds maar weer foto's gemaakt van de tuin; de sneeuw is zo prachtig. Sneeuw, het witste wit, maar door de wisselende lichtval toch steeds weer anders....

Een nieuw (tuin)jaar!

Opnieuw een witte wereld.
We genieten van dit winterse beeld, op deze foto van uitgebloeide clematis met sneeuwmutsjes.
Iedereen ook dit nieuwe jaar weer heel veel goeds gewenst!

Kerst 2009

Winter, de tijd om te schilderen is weer aangebroken.
Engelen, nog steeds een bron van inspiratie.......

gedicht van de maand

Winterstilte

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.

De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke.
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit.
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.

Jacqueline van der Waals

fazant

Het wordt kouder, de vogels komen op het voer af dat ik gestrooid heb. Vlakbij ons keukenraam liggen wat appels, waardoor de fazant erg dichtbij kwam...