hommels

Met de warmte is het meteen een levendige boel in de tuin. De vogels zingen volop en de slakken komen weer in actie. Deze week heb ik al weer verschillende vlinders gezien; een dagpauwoog, het citroen- vlindertje en een kleine vos. Ook gonst het van de hommels, die zich tegoed doen aan de crocussen en het japans hoefblad.

lente!

Ineens is het toch echt lente geworden. Behalve de sneeuwklokjes bloeien nu ook de crocussen. De narcissen komen in knop en de bloemen van de helleborus komen eindelijk te voorschijn.

1500 sneeuwklokjes

Vandaag werden de 1500 sneeuwklokjes 'ín 't groen', die ik besteld had, bezorgd.
Ik ben direct aan het planten gegaan, en in de loop van de middag zaten ze allemaal in de grond. Wat een klus! Ik droom van een tuin vol sneeuwklokjes, maar dat zal nog wel even duren...

een varken in de tuin

Reeënsporen, fazanten, soms een vos in de tuin, twee jaar geleden zelfs een damhert; verrassend genoeg. Maar wat ik vandaag tegenkwam, toen ik omkeek bij het snoeien van de braam, was toch wel héél vreemd. Een varken!
Zoals altijd pak ik eerst mijn camera. Een mooi portret gemaakt, maar wat toen?
Voor zover ik wist had hier in de directe omgeving niemand varkens...
Eerst maar gezorgd dat hij een beetje bij de borders vandaan ging, met de opkomende bollen. Hij liep al gauw richting bostuin, mooi. Toen ik mijn fiets gepakt had om bij de buren te gaan vragen of zij hier iemand kenden met varkens, zag ik aan de rand van ons bosje een man staan, en een eindje verderop een wagen met aanhanger.
Het bleek dat het varken ontsnapt was uit de veewagen, en de chauffeur wachtte op hulp om het dier te vangen. Al gauw kwamen er nog twee mannen en binnen een kwartier liep het varken het trappetje weer op, de wagen in. Ik heb maar niet gevraagd wat zijn bestemming was...

winterakoniet

In 2008 geplant, zich nu aan het uitbreiden; vrolijke winterakonietjes.

gedicht van de maand

Maart (fragment)

.....
Waarachtig! Het eerste groen.
Overal wordt gespriet.
En als zij dat kunnen doen
wat kan ik dan wel niet!

De eerste warmte stormt weer weg.
Ik kan hees meefluiten.
Als ik daarbij naar buiten
kijk en 'winnter' zeg,
'winnter', dan is het winterweer.
Maar de naakte takken en de verroeste heg
lijken al niet zo koud meer
als ik 'lennte, lennte' zeg.

Leo Vroman
.....

gedicht van de maand

Februari (fragment)

.....
Deze maand is gekrompen van de kou.
Niemand kan zien dat achter
de samengevrozen dagen een lauw
waas golft, gauw wordt het zachter.
.....

Leo Vroman

sneeuwmutsen

De sneeuwklokjes zijn weer verdwenen;
alles in de tuin draagt opnieuw
een muts van sneeuw.

Hoera, de eerste sneeuwklokjes komen boven de grond!

grote bonte specht

Behalve het kijken naar de vogels is er in de tuin nog niet veel te beleven. Wat een wintertje!
Een week geleden heb ik onder de voedertafel een bakje pindakaas gezet, en dit weekend zag ik voor het eerst de bonte specht ervan eten. Hij was heel snel weer verdwenen, ik kon nog net een foto maken. Hopelijk krijg ik hem nog een keer wat scherper in beeld!

voorproefje

Het is ijzig koud, de grond is stijf bevroren. Ik verlang naar voorjaarsbolletjes, maar zelfs van de sneeuwklokjes is nog geen sprietje groen te zien.
Daarom ben ik ze maar gaan schilderen.

gedicht van de maand

Een witte ochtend...

Een witte ochtend, eerste dooi
de lucht wit-grijs, egaal gespreid
en aan de lange horizon
welt nu een witte zon.

Geen wind, beweging of geluid.
Er botten waterdruppels uit:
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.

Een hartstochtloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een adempauze van de tijd,
dichtbij, een pasgeboren kind
zich stil, volmaakt en ademend bevindt

M.Vasalis