na het onweer

Het weer gisteren aan het begin van de avond was dramatisch; onweer, hoosbuien en dat na een al zeer stormachtige dag. Het waaide zo hard dat de palen waar de witte klimroos op rust het begaven. Nu was hun last ook wel erg zwaar geworden, met deze breed uitgegroeide roos. Nadat vanmorgen de steunen vervangen waren, hebben we de roos na een drastische snoeibeurt er weer op gehesen.
Na de buien gisteravond klaarde het op en kwam de zon weer te voorschijn. En zo droeg ook zij op spectaculaire wijze bij aan de dramatiek van het tuingebeuren.

gedicht van de maand

De tuin

Een morgen ben ik zeer vroeg opgestaan
En zie de bloemen, halmen, grassen staan
In een zo helder eigenaardig licht
Of zij daar nog niet lang alleen zo staan
Maar iemand juist van hen was heengegaan,
Zo, als men in gezelschap binnentreedt
In stilte, en weet dat er gesproken is
Maar niemand u wil zeggen wat het was.
Het is of er een engel op dit gras
Getreden is en juist verdwenen is
Zodat nog alles luistert naar zijn tred
En halmen, grassen staan nog in gebed.

J.W.F. Werumeus Buning (1891-1958)

ochtendlicht

hommels, bijen en vlinders

Als tussen de buitjes de zon weer schijnt, is er druk bezoek in de wilde tuin en de vlindertuin. Als ik tussen de planten door loop vliegt er van alles op. De oregano is zeer geliefd bij de vlinders en ook de witte kogeldistel is wordt door hen graag bezocht, afgewisseld door hommels en bijen.

Kogeldistel met hommels

Kaardebol met Atalanta

Kleine vos op Echinacea

pimpernel

sanguisorba tenuifolia

en nog één....

.... een hele mooie, met haar witte hart.

klaprozen

gedicht van de maand

Er is iets in de dingen dat ontroert:
het is de schoonheid niet der bloemen,
noch het glanzen van een blad, noch 't roepen
van de roerdomp in de nacht. Het is
daarin, maar ook daarachter en daarboven
en daaronder, dieper in de grond, die
warm en geurig is als versgebakken brood.

Het zijn de sappen die onzichtbaar blijven,
diep in de wortels en het hart waarin het
leven roert. Het zijn de klanken en geluiden
die een kind kan horen als het zijn oor
te luisteren legt dicht aan de grond. Het is
het trillen van de wingerd-rank wanneer uw
hand haar aanraakt, en het beven van de
kever op het blad, dat groeit en zwelt.
Het is het dons der distelbloemen en de
pijn der wonden die uw vlees doorsplijt.
Het zijn de tekenen van Gods aanwezigheid.

Pieter G.Buckinx (1903-1987)

de laatste keer...

...rozen voor mijn moeder

roosjes voor Roos

Opnieuw roosjes, deze zijn voor Roos, onze jongste kleindochter, geboren op 3 juli.

zomerochtend

Op deze zomerse dagen is de tuin 's morgens vroeg onbeschrijfelijk mooi. Het is bladstil, er hangt nog wat lichte mist en alles is fris van de dauw....

gedicht van de maand

Voor mijn moeder

Moe en zwaar ligt haar hoofd
op het witte kussen;
hoe blauw zijn haar ogen in het
vertrouwde gelaat.

Nauwelijks zichtbaar beweegt een glimlach
haar scheve mond.

De eerste rozen zijn voor haar.