klaprozen

papaver rhoeas (grote klaproos)

papaver dubium (bleke klaproos)


Iets meer zon...., schreef ik in het vorige bericht; aan mijn wens wordt nu ruimschoots voldaan!
Vanmorgen liep ik door de 'wilde tuin' en daar gonsde het van de insecten. Zweefvliegen en bijen wanen zich in luilekkerland, ze doen zich volop tegoed aan de klaprozen.
Tientallen foto's heb ik gemaakt. Het was moeilijk om te kiezen welke op de site te plaatsen.

Voor wie klaprozen ook zo mooi vindt: kijk nog even op mijn fotoblog (zie rechterkolom, hiernaast).

De 'wilde' tuin

Klik op de foto's voor een vergroting



Onze 'wilde' tuin is nu volop in bloei; een feestje!
Ik zet 'wilde' bewust tussen aanhalingstekens, want écht wild is dit tuindeel niet.
Wel oogt het heel natuurlijk, omdat de planten zich mogen uitzaaien en er veel heemplanten staan.
Van de papavers verzamel ik altijd wat zaad. In het voorjaar strooi ik dit op plekjes waar ik de grond eerst even losgemaakt heb, of waar ik ongewenste planten heb uitgetrokken. Zou ik dit niet doen, dan zouden ze op den duur verdwijnen.


Nog iets meer zon, dan maken bijen en vlinders het feest compleet!

roos Charles de Mills in onze rozentuin

Charles de Mills, één van onze oude rozen, een sterk groeiende Gallicaroos met zeer gevulde heerlijk geurende bloemen.

Astrantia (Zeeuws knoopje)

engelse roos "Winchester Cathedral"

Ochtenddauw maakt deze schoonheid nog mooier...

gedicht van de maand

Roos

Roos, prachtige tegenspraak
je slaapt niet en je slaapt
eeuwige oogappel
elk blaadje
ooglid

Jana Beranova

Anemone rivularis

Deze anemoon bloeit nu in de schaduwtuin.
Een andere witte anemoon die nu bloeit is de Anemone Canadensis,
deze anemoon staat in de volle zon en breidt zich daar flink uit (eigenlijk moet ik zeggen 'woekert', maar dat klinkt zo onsympathiek voor zo'n mooi bloemetje.)

Anemone Canadensis

Akelei

Naast heel veel blauwe en paarse staan er ook verschillende andere akeleien in de tuin.






Deze lichtgele ((Aquilegia chrysantha Yellow Queen) vind ik erg mooi, maar ze is minder sterk. Als zij verdwenen is vervang ik haar door weer een paar nieuwe te kopen.

De koolmeesjes vliegen uit

Gisterochtend was ik getuige van het uitvliegen van één van de koolmeesjes. De camera gepakt en toen was het wachten op de volgende. Moeder deed haar best de jongen naar buiten te lokken. Ze zat maar te fluiten en probeerde ook met voer te lokken. Maar ze hadden er nog weinig zin in. Af en toe kwam er een koppetje bovenuit, maar verdween dan weer.
Echt goede foto's waren er nog niet, aan het eind van de dag.
Vanmorgen na het ontbijt weer op wacht, want moe vloog nog steeds heen en weer met voedsel. Blijkbaar nog steeds jongen in de pomp. Nu lukte het beter:



Moeder probeert het jong te lokken....
dan gaat ze vlakbij in een boom zitten roepen.

Ja hoor, daar komt een koppetje te voorschijn!

koolmeesnest in de pomp

Het is inmiddels een traditie; koolmezen of pimpelmezen die een nest maken in onze oude pomp. Ook dit jaar weer, deze keer de koolmees. Pa en moe zijn elke dag druk in de weer met het voeden van hun jongen, ze vliegen af- en aan. Ieder jaar is het weer een sport om ze op het juiste moment te fotograferen.


Bram probeert het buiten.
Te dichtbij, ze laten zich niet zien.


Daarom toch maar weer vanuit het keukenraam.
Eerst gaan ze met het voer bovenop de pomp zitten.


Daarna kruipen ze aan de bovenkant naar binnen...


...en dan, als ze het hapje hebben afgeleverd, vliegen ze door de tuit weer naar buiten. En dat is het moeilijkste moment om ze op de foto te krijgen.
Er zijn heel wat mislukte foto's aan vooraf gegaan (leve de digitale camera!) voor het uiteindelijk Ed lukte deze foto te maken.

Hollandse luchten en fluitekruid

Kan het nog Hollandser in de tuin?

Symphytum azureum?

April en mei zijn de maanden waarin veel Symphytums bloeien. Een waardevolle aanwinst voor de tuin, deze planten. Ze doen het goed op moeilijke, schaduwrijke en droge plekken. En ze bloeien in een periode waarin behalve de bollen nog niet zo veel planten bloeien.
Deze mooie blauwe Symphytum is, in tegenstelling tot de andere die slechts zo'n 30 cm worden, een forse plant van, bij ons, bijna anderhalve meter. Hij begint later te bloeien dan de lage soorten en bloeit ook langer door. Ik heb hem ooit gekocht bij kwekerij Pagels in Duitsland, samen met de lage Symphytum grandiflorum 'Hidecote blue', maar van deze hoge weet ik niet zeker of de naam goed is.