dinsdag 21 maart 2017
Fazant
Deze fazant komt de laatste tijd elke dag even scharrelen in de tuin, we kunnen hem goed zien vanuit het keukenraam.
maandag 13 maart 2017
Virburnum bodnantense 'Dawn'
Toen ik deze winterbloeiende viburnum jaren geleden in Oudeschans tegen kwam was ik er direct weg van. Wat een heerlijke geur, en bloemen alles nog kaal is! Inmiddels begint ons eigen exemplaar steeds fraaier te bloeien en dus ook te geuren. Een aanrader!
vrijdag 3 maart 2017
Staartmezen voor het raam
Twee staartmezen zijn de hele dag druk in de weer voor het raam in de deel. Vanaf een rozentak springen ze iedere keer op de raamlatjes, tikken op het raam en fladderen dan weer terug. Heel grappig om te zien!
woensdag 15 februari 2017
donderdag 26 januari 2017
Toverhazelaar
De toverhazelaar (Hamamelis) bloeit al een poosje. Het is één van de vroegste bloeiers hier in de tuin.
donderdag 19 januari 2017
gedicht van de maand
Winter. Elke boom, herleid
tot zijn skelet, staat helemaal los,
total loss.
Slechts sneeuw doet wat verloren
is, weer bij elkaar horen,
weer bij elkaar luisteren,
maakt bomen weer tot bos.
Herman de Coninck
woensdag 18 januari 2017
maandag 16 januari 2017
zondag 15 januari 2017
zaterdag 14 januari 2017
donderdag 29 december 2016
Vogelvoederhuis
Ons mooie nieuwe vogelvoederhuis, gemaakt door Peter Scheedler, van wie wij verschillende kunstwerken in de tuin hebben.
Ook mooi na een nachtje vorst.
woensdag 21 december 2016
gedicht van de maand
December
Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht.
Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
de weeke wegen, waar 't geplet fluweel
van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hooge boomen, zwart en bladerloos,
wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
herdenken, droef, den zoeten zomertijd,
en schudden zacht den wijzen, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door 't huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
en trillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
't verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.
Hélène Swarth (1859-1941)
Nu mist het woud zijn purpren najaarspracht.
Een ritslend kleed van rosse blaadren dekt
de weeke wegen, waar 't geplet fluweel
van plekken mos, smaragdgroen, zichtbaar bleef.
De hooge boomen, zwart en bladerloos,
wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt,
herdenken, droef, den zoeten zomertijd,
en schudden zacht den wijzen, kale kruin.
In de oude toppen klaagt de winterwind.
Door 't huivrend schaarhout vaart een lange zucht,
en trillend klapwiekt, als een bruine vlinder,
't verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.
Hélène Swarth (1859-1941)
Abonneren op:
Posts (Atom)