gedicht van de maand

              

Ontbloot

Al het verhullend zomergroen
geheimen suggererend
is nu gestorven
weggestormd
het bos ontbloot
tot op de laatste tak doorzichtig

en het geheim van samenhang 
teruggevlucht naar ondergronds 
liet elke stam
vereenzaamd aan de winter

                              Inge Lievaart

Winterzonnetje

Zo aan het eind van het jaar had ik graag een mooie sneeuwfoto geplaatst; er ligt tenslotte een dik pak sneeuw op veel plekken, maar hier in Groningen is geen vlok gevallen.




 Wel hebben we helder en dus zonnig winterweer en het was dan ook goed toeven vandaag in ons prieel. 's Zomers is dit een lekker beschaduwd plekje, maar in de winter schijnt in de vroege middag de zon hier een paar uur precies naar binnen. Heerlijk!

Uitzicht

Trekkende ganzen

Rozenbloei in december

Nog steeds bloeiende rozen in de tuin; als het zo zacht blijft gaat het nog wel een poosje door, er zijn nog steeds knoppen.

Het herfstspektakel nadert zijn einde; het meeste blad is gevallen. Hier en daar nog wat laatste bloemen, en verder het vergaan, dat zijn eigen schoonheid heeft.
 De laatste bloemen van Persicaria campanulata, innig omarmd door het kantwerk van kaasjeskruid

Vaste judaspenning, Lunaria rediviva

Het stille genieten

Afgelopen winter, eind januari, toen het gesneeuwd had, maakte Sietske de Vries opnieuw een serie foto's van onze tuin. De reportage die ervan gemaakt is, is gepubliceerd in het winternummer van het Duitse tijdschrift 'Mein schöner Landgarten'.

Eerste nachtvorst

gedicht van de maand

In de herfst

Hol en leeg van verlangen
en de gele amberen bomen
de groene en barnstenen stammen.

Het licht hangt stil in de blaren.

Mijn hart is te veel geopend,
te veel in het licht gevangen
in der wolken licht varen…
En pijndoend, schrijnend dromen
weg van mijzelf te komen
En eigenlijk zo wanhopend.

M. Vasalis

Paddenstoelen

Voor paddenstoelen moet ik dit jaar echt op zoek in de tuin; het zijn er niet erg veel. Deze ontdekte ik verscholen onder de beukenhaag.

Kant

Het verval in de tuin heeft zijn eigen schoonheid, de novembermaand is wat dat betreft nog een hele mooie tuinmaand. Neem de hortensia: van een 'gewone' Hydrangea macrophylla vergaan de bloemetjes weergaloos mooi.

  

Houttuynia cordata

In onze tuin groeide een plant die de perken inmiddels verre te buiten ging, Houttuynia cordata. Een mooie plant met witte bloemen, maar o, wat groeide hij hard.

Hij was zo aan het woekeren dat er niets anders overbleef dan hem met wortel en al uit te spitten. Weken zijn we daar mee bezig geweest en gisteren was eindelijk het laatste stukje (hoopten we) uit de grond. Drie containers vol wortels. Wat een werk!
Gisteravond bedacht ik ineens, als een plant zo enorm vitaal is, heeft hij misschien wel bijzondere eigenschappen. Hoewel ik nooit iets in die richting gehoord of gelezen had m.b.t. deze plant - in een kruidenboek en een cursus kruidengeneeskunde, waar ik mee bezig ben, kwam hij niet voor - ging ik op zoek op internet. En ja hoor, na een tijdje zoeken vond ik informatie. De plant komt van oorsprong uit Oost-Azië en is in China en Japan bekend om zijn geneeskrachtige kwaliteiten. Hij heeft een sterk ontgiftende en antibacteriële werking, versterkt het immuunsysteem en wordt in de natuurlijke geneeswijze ingezet in de strijd tegen de ziekte van Lyme. (zie hier)
Gelukkig had ik de wortels nog! Helemaal achter in de tuin heb ik een stukje grond vrijgemaakt en daar een deel van de wortels weer geplant. De rest kieperen we ernaast, en nu maar hopen dat de plant weer flink gaat groeien! Ed en ik hebben allebei al verschillende keren te maken gehad met een besmetting door een tekenbeet, de plant kan ons in de toekomst misschien nog wel eens heel goed van pas komen.

gedicht van de maand

De vrijheid van de storm

en de gebondenheid van de stam

reiken elkaar de hand

in de dans der zwiepende takken

                                      

Tagore